Mój dom

Mój dom ma okna roześmiane,
przez które słońce wpada rano.
Ma ciepły koc, poduszkę miękką
i bajkę czytaną przed dobranocą.

W kuchni pachnie zupą mamy,
herbatką, ciastem i śniadaniem.
Łyżka dzwoni, kubek stuka,
a kot pod stołem mleczka szuka.

W moim pokoju śpią zabawki,
miś pilnuje małej szafki.
Klocki budzą wielkie miasta,
a kredka tęczę w zeszyt wplata.

Dom to nie tylko dach i ściany,
nie tylko drzwi i dywan znany.
Dom to ktoś, kto mnie przytula,
kiedy smutek się zakula.

To głos taty, śmiech przy stole,
ciepłe kapcie po przedszkolu.
To ramiona, dobre słowa,
miejsce, gdzie się serce chowa.

Choć świat za oknem woła mnie,
choć tyle przygód znaleźć chcę,
najmilej wracać jest wieczorem
do domu, który pachnie spokojem.