Zmęczony tata śpi

Tata dzisiaj biegał dużo,
nosił torby, składał koc.
Szukał misia pod kanapą,
aż za oknem przyszła noc.

Jeszcze bajkę chciał przeczytać,
jeszcze mrugnął raz czy dwa.
Lecz na słowie „dawno temu”
tata cicho odpłynął w snach.

Śpij, tato, śpij,
księżyc już zamyka drzwi.
Śpij, tato, śpij,
niech Ci dobry sen się śni.

Cicho, cicho, cały dom
kołysankę nuci swą.
Śpij, tato, śpij,
jutro znów będziemy iść.

Na fotelu śpi poduszka,
na dywanie drzemie miś.
Kubek z herbatą przymyka oczka,
nawet zegar tyka ciszej dziś.

Dziecko szepcze: „Dobranoc, tato,
ja Ci kocyk dam po brzeg”.
Tata mruczy coś przez senek,
chyba: „Kocham Cię”.

Śpij, tato, śpij,
księżyc już zamyka drzwi.
Śpij, tato, śpij,
niech Ci dobry sen się śni.

Cicho, cicho, cały dom
kołysankę nuci swą.
Śpij, tato, śpij,
jutro znów będziemy iść.

Bo tata czasem też jest mały,
kiedy bardzo zmęczy dzień.
Też potrzebuje ciepłej ciszy,
miękkiej nocy, dobrych drzemek.

A gdy poranek wstanie złoty,
przeciągnie się za oknem świat.
Tata uśmiech znajdzie w dłoni
i przytuli nas raz, dwa.

Śpij, tato, śpij,
księżyc już zamyka drzwi.
Śpij, tato, śpij,
niech Ci dobry sen się śni.

Cicho, cicho, cały dom
kołysankę nuci swą.
Śpij, tato, śpij,
jutro znów będziemy iść.

Cii… już śpi.
Tata mały senek śni.